Hoge gasten op bezoek / Basketgänget på besök

De ‘mannen van den basket’ waren gisterenavond op bezoek. Meer typisch kon niet: het kaartje dat ze mee hadden zat onder de biervlekken. Maar toegegeven, hun interesse ging ruimer dan enkel en alleen Den Duvel. Er was oprechte belangstelling voor Imke. Meer dan dat: er boden zich zelfs spontaan kandidaten aan om luiers te verversen! Hopelijk had hun interesse niet te maken met de zoektocht naar een nieuwe mascotte. In elk geval denk ik dat Imke goedgekeurd werd om ons vanaf komend seizoen tijdens de wedstrijden te vervoegen op de supportersbank. Dat betekent meteen een toename van de supporterskern met 25%!!

Bedankt ‘mannen van den basket’ voor de gezellige avond, en bedankt Imke om de grote mensen rustig te laten genieten. Je was weer opperflink! :-)

Maarten & Elli


*************************************************************

Igårkväll var basketgänget på besök. Det kunde inte vara mer typiskt: kortet dem hade med sig var fullt med ölfläckar. Men vi måste erkänna: dem var denna gången intresserad av fler saker än bara ölsorten Duvel. Dem var uppriktigt intresserade av Imke. Där var till och med kandidater som erbjöd sig att byta blöjan. Men kanske hade det med att göra med deras letande av en ny maskot. I varje fall verkade Imke bli godkänd för att sitta på åskådarbänken för nästa säsong. Det betyder att fansen ökar med 25%!

Tack basketgänget, för en trevlig kväll och tack Imke för att du var så lugn och duktig!!

Maarten och Ellinor

Doe het met Jim Morrison! *** Gör det med Jim Morrison!

Imke is een heel makkelijke baby. We mogen echt niet klagen. Ze eet flink, ze slaapt goed en lang,… Maar af en toe heeft ook zij een moment waarop ze echt ontroostbaar lijkt. En dan probeer je als ouder natuurlijk alles om haar rustig te krijgen. Als bij toeval ontdekten we een dikke week geleden hét wondermiddel: muziek! Maar niet zomaar muziek. Imke blijkt nogal kieskeurig te zijn. U2: geen effect! Beethoven: geen effect! Regi: geen effect! Ook Zweedse artietsen zoals Abba, Robyn, Roxette, Europe,…: geen effect! Maar er is één groep die haar keer op keer weet te bekoren: The Doors. Haar lievelingsnummer: Light My Fire. Het is on-voor-stel-baar, maar de zwoele stem van Jim Morrison doet het hem keer op keer. Dit kan echt geen toeval meer zijn.

De non-believers moeten maar eens navragen bij Kaat & Izzy, of bij Wim & Heidi. Zij waren op een verschillend moment getuigen van ditzelfde gebeuren. Imke was niet rustig te krijgen: armpjes en beentjes wild rond zich heen slaand, rood als een tomaat, zweetdruppels op haar voorhoofd van woede. Maar na minder dan 5 seconden The Doors, lag ze plots vredig te slapen.

Gr, Maarten & Elli

*************************************************************

Imke är väldigt lätt som bebis. Vi kan absolut inte klaga. Hon äter bra, hon sover bra och länge,... Men ibland har hon också stunder då hon är otröstlig. Då försöker man som förälder precis allt för att lugna henne. För en vecka sedan upptäckte vi vad som gör underverk: musik! Men inte vilken musik som helst. Imke är kräsen. U2: ingen effekt! Beethoven: ingen effekt! Regi: ingen effekt! Även svenska artister som Abba, Robyn, Roxette, Europe,...ingen effekt! Men det finns en grupp som gång på gång gör underverk: The Doors. Hennes favoritlåt: Light My Fire. Det är helt otroligt, men Jim Morrisson röst gör det, gång på gang. Det kan inte vara någon tillfällighet längre.

För de som tvivlar, kan höra med Kaat & Izzy eller med Wim & Heidi. Dem var på olika stunder vittnen till samma händelse. Imke var otröstlig: armar och ben slogs vilt runt, röd som en tomat och svetten rann av ilska. Men efter mindre än 5 sekunder med The Doors, sov hon lugnt.

Hälsningar,
Ellinor och Maarten

Papa’s eerste werkweek *** Pappas första arbetsvecka

Het was met kleine oogjes dat ik maandagochtend richting Brussel trok. Imke zat net midden in een woedeaanval wanneer ik de deur achter mij dicht trok. Sterkte Elli! :-) Gelukkig kwam supermeter Trui nog maar eens een handje toesteken.

Mijn objectief voor de week: 600 ongelezen mails wegwerken (the downside of holidays), en bijpraten (professioneel én parentaal) met de collega’s. Maar na 2 weken non-stop luiers verversen en flesjes steriliseren was ik er wel aan toe om opnieuw ‘onder de mensen te komen’. Al lijkt het niet evident om een ‘nieuw ritme’ te vinden. De tijd dat ikzelf, en uitsluitend ikzelf, besliste om hoe laat ik ‘s ochtends opstond, om hoe laat ik de wagen naar Brussel instapte,… lijkt voor lange tijd voorbij. Dit wordt even wennen!

Na een weekje werken blijkt in elk geval dat moeder en dochter het er prima vanaf gebracht hebben zonder de papa. Al speelt de vermoeidheid Elli wel wat parten. We zijn vooral ook benieuwd hoe we het er straks vanaf zullen brengen wanneer we beiden weer aan het werk zijn. Maar dat zijn zorgen voor later.

Gr, Maarten

PS: er staan sinds woensdag een aantal nieuwe foto’s online.

*************************************************************

Det var med små ögon som jag körde till Bryssel i måndags morse. Imke skrek för full hals just när jag stängde dörren bakom mig. Lycka till Ellinor! :-) Som tur var kom super gudmodern Trui för att hjälpa till under första dagen utan pappa.

Mitt mål för denna veckan: Komma ikapp 600 olästa mail (nackdelen av semester) och prata med kollegor (professionellt, men även att passa på att få föräldrarråd) . Efter 2 veckor av non-stop bytning av blöjor och sterilisering av flaskor var jag i stort behov av att komma ut bland folk. Dock är det inte lätt att hitta en ny rytm. Tiden då jag själv, helt och hållet själv, bestämde när jag skulle gå upp på morgonen, när jag skulle köra iväg till jobbet.... verkar vara förfluten tid. Dags att vänja sig!

Efter en veckas arbete visar det det sig att mamma och dotter har haft en bra vecka utan pappa. Dock känner Ellinor av tröttheten. Vi undrar hur det ska gå när vi båda ska arbeta. Men det är problem för senare.

Hälsningar,
Maarten

P.S. Sedan i onsdags är dar nya foton online.

Geboortekaartjes: een nieuw concept in Zweden *** Födelsekort: ett nytt koncept i Sverige

Wat voor het éne land de normaalste zaak van de wereld is, blijkt dat niet altijd te zijn voor een ander land. Dat geldt bijvoorbeeld voor het verzenden van geboortekaartjes. Uitgerekend in Zweden, hét land van heilige en vooral vele tradities, is het concept van geboortekaartjes volledig onbekend. Maar dat heeft ons niet belet om dichte familie en vrienden in Zweden tóch een kaartje te sturen. En de reacties waren… uiteenlopend. Nu blijkt dat een aantal bestemmelingen het nogal eigenaardig vonden om een uitnodiging te krijgen voor een doopfeest op een datum die al gepasseerd is. Wel, beste Zweden, het gaat dus niet om een uitnodiging, maar enkel en alleen om de aankondiging van de geboorte van Imke. Hopelijk is hiermee wederom een mysterie uitgeklaard :-)

*************************************************************

Vad för det ena landet är det mest normala saken i världen, är inte alltid så för ett annat land. Detta gäller bland annat skickandet av födelsekort. I Sverige, ett land fyllt av traditioner, är konceptet födelsekort helt okänt. Men detta har inte hindrat oss för att skicka kort till nära familj, släkt och vänner i Sverige, då detta är en stor belgisk tradtion. Och reaktionerna var många och...mycket olika... Nu visade det sig nämligen att vissa mottagare tyckte att det var mycket konstigt att dem fick en inbjudan till dopet med en datum som redan hade varit. Så för att förtydliga konceptet, kära svenskar, det handlar inte om en inbjudan, utan det är bara ett meddelande om att Imke är född (istället för en annons i en svensk tidning). Förhoppningsvis är detta mysteriet nu löst! :-)

Gastbijdrage: Sandra Bornlinder *** Gästbidrag: Sandra Bornlinder

Plots is ze daar. Aan de andere kant van het scherm zie ik haar, via de lens van de webcam. Kleine Imke, samen met mama Elli en papa Maarten: een prachtig nieuw klein gezinnetje.

Imke heeft sterren van kijkers, net als haar mama, en draagt een grijs gestreept pakje. Met een sceptische blik kijkt ze Elli aan, die een gek zwart ding op haar hoofd heeft, een headset. Imke is volledig ontspannen en ligt duidelijk te genieten. Ze zuigt ijverig aan de fles in haar mond. Haar temperament wordt al snel duidelijk, wanneer Elli even een rustpauze inlast voor een boertje. Imke wil meer, en liefst snel!

Ondertussen duurt het niet lang vooraleer ik aan de andere kant van de webcam met de krop in de keel zit. De tranen komen me in de ogen. Oh, hoe ik ernaar verlang om kleine Imke in mijn armen te nemen, om haar te ruiken, om met haar schattige voetjes te spelen, om haar lekker knus tegen me aan te houden.

Ik kom zo snel ik kan!!!

Sandra Bornlinder

*************************************************************

Plötsligt var hon där. På andra sidan skärmen såg jag henne, genom linsen på webkameran.

Lilla Imke.

Imke, mamma Ellinor och pappa Maarten, den nya lilla familjen. Imke med sina ögon som liknar mammas och iklädd en grårandig liten body. Lite smått skeptiska ögon riktade mot mamma som hade något konstigt, svart över huvudet med mikrofon. Imke lade sig väl tillrätta i mammas famn och sög ivrigt i sig mjölken från nappflaskan. Bestämt visade hon att hon fortfarande var hungrig när mamma ville att hon skulle pausa lite.

För mig på andra sidan skärmen tog det inte lång tid innan tårarna steg i ögonen. Och för mig steg längtan efter att själv få hålla Imke i famnen, få lukta på henne, få leka med hennes små fötter och få ha henne ihopkurad mot mitt bröst.

Jag kommer så fort jag kan!!!

Sandra Bornlinder